ใครจุดประกายพันดารา (ฉบับ Arita)
รายงานสั้นๆ ที่ยกย่องผลงานของคุณ Arita

ใครจุดประกายพันดารา (ฉบับ Arita)

เศษหน้ากระดาษที่ถูกตัดออกมาจากหนังสือพิมพ์ ดูเหมือนจะเป็นคอลัมน์ชีวประวัติของ "คุณ Arita"

เวลาตีสี่ คุณ Arita ได้เริ่มงานในวันใหม่ของเขาแล้ว เพียงแค่เขาเปิดโคมไฟบนโต๊ะทำงาน ก็เป็นการจุดความรุ่งโรจน์ตลอดทั้งวันของนครพันดารา

ในฐานะหัวหน้า "แผนกโครงการดั้งเดิม" ขององค์กรสันติภาพแห่งดวงดาวแล้ว ด้วยภาพลักษณ์ที่เป็นมิตรและเข้าถึงง่ายแล้ว หัวหน้าอาวุโส Arita จึงเป็นที่รักของเหล่าพนักงานมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรมการผลิตที่เน้นมูลค่าเพิ่มต่ำ ซึ่งกำลังเผชิญภาวะถดถอย หรือธุรกิจสื่อบันเทิงที่ค่อยๆ หดตัวลงตามกาลเวลา คุณ Arita ก็เปรียบเสมือนคุณพ่อผู้แสนเมตตา ที่คอยโอบอุ้มสิ่งเหล่านี้ไว้ใต้ปีกอย่างทะนุถนอม

"โปรเจกต์ดั้งเดิมที่เคยทำเม็ดเงินมหาศาล แก่การพัฒนาขององค์กรสันติภาพแห่งดวงดาวพวกนี้ อาจก้าวตามความเร็วของยุคสมัยไม่ทันแล้วก็จริง แต่ก็ควรมีดินแดนแสนสุขในวัยเกษียณสักแห่งด้วยเช่นกัน" คุณ Arita หัวเราะเบาๆ แล้วพูดติดตลกว่า: "ก็เหมือนกับฉันนี่แหละ"

คำสัญญานี้นี่เอง ที่ทำให้แสงไฟสว่างไสวของความบันเทิง และเสียงหัวเราะอันไร้ที่สิ้นสุดในนครพันดารา เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

การถือกำเนิดของพันดารา
ยุคที่ 2147 เพื่อให้ระบบดวงดาวโดยรอบของ Epsilon ที่ "ร้องไห้โฮ" กลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง องค์กรสันติภาพแห่งดวงดาวได้เสาะหาไปทั่วจักรวาล เอาชนะอุปสรรคทางเทคโนโลยี และท้ายที่สุดก็ประสบความสำเร็จ พร้อมมอบ "เสียงหัวเราะ" ในราคาถูกให้กับผู้คนมานานหลายยุคอำพัน เงินทุนที่ได้มาจากเสียงหัวเราะสุขสันต์ของผู้คนนับไม่ถ้วนนี้ ได้กลายมาเป็นรากฐานสำหรับสร้าง "นครพันดารา"

ปัจจุบัน อุตสาหกรรมบันเทิงของนครพันดาราเจริญรุ่งเรือง และเป็นสถานที่พักร้อนที่โด่งดังไปทั่วทั้งจักรวาล แต่น้อยคนนักที่จะล่วงรู้ว่า เบื้องหลังความสำเร็จอันเปี่ยมด้วยความคิดสร้างสรรค์นี้ แท้จริงแล้ว ถือกำเนิดมาจากวิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่ของคุณ Louis Fleming ที่หวังให้ทุกแผนกในองค์กรอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียว การร่วมมือและความคิดสร้างสรรค์นั้นจำเป็นต้องอาศัยโอกาส การคบค้าสมาคมระหว่างแต่ละแผนกก็ต้องการสถานที่ ที่ยอดเยี่ยมราวกับการมาพักร้อนอย่างเร่งด่วนเช่นกัน

แล้วด้วยเหตุนี้เอง นครพันดาราจึงได้ถือกำเนิดขึ้น

จากการวาดแบบแปลน และควบคุมการก่อสร้างด้วยตนเองของคุณ Arita นครพันดาราได้กลายเป็นเวทีในจักรวาล ที่เปิดให้แผนกต่างๆ ขององค์กรมาเจรจากัน เหล่าผู้บริหารต่างปล่อยใจไปกับแสงแดดที่ชายหาด พร้อมขจัดความเหนื่อยล้าจากหน้าที่การงานลงบนเก้าอี้ผ้าใบ จากนั้นก็เดินทางไปยังโรงแรม "เส้นเทอร์มิเนเตอร์" เพื่อสัมผัสกับอาหารเลิศรสอันชวนให้เคลิบเคลิ้มของภัตตาคารกลับด้าน ท่ามกลางเสียงชนแก้วแชมเปญ ไม่ว่าการเจรจาธุรกิจใดๆ ก็จะดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

แน่นอนว่าความสงบสุขและเสียงหัวเราะ ไม่เคยเป็นเอกสิทธิ์ของคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ดังนั้นนครพันดาราในปัจจุบัน จึงกลายเป็นนครพันดาราแห่งจักรวาลไปนานแล้ว จนกระทั่งเหล่านักท่องเที่ยวหลั่งไหลกันเข้ามา และเสียงหัวเราะได้เติมเต็มดินแดนแห่งนี้อีกครั้ง พันดาราที่แท้จริงจึงได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างสมบูรณ์

ไม่ใช่แค่ "บ้านพักคนชรา"
และไม่ใช่ทุกคนที่จะยอมรับ "แผนกโครงการดั้งเดิม" ที่มีผลงานเรียบง่ายไม่หวือหวา

โครงการที่ถดถอยค่อยๆ ถอนตัวออกจากแผนที่จักรวาล ธุรกิจที่ไร้ศักยภาพในการแข่งขัน จึงถูกจัดสรรให้อยู่ในความดูแลของ Arita ทั้งหมด หลายคนจึงเย้ยหยันแผนกโครงการดั้งเดิมว่าเป็น "บ้านพักคนชรา" ทว่าคุณ Arita ไม่เพียงแต่จะไม่โกรธเท่านั้น แต่กลับยังยิ้มรับฉายานี้อย่างอารมณ์ดี ในความเป็นจริงแล้ว เขาไม่เคยหยุดยั้งที่จะปฏิรูปธุรกิจ "ดั้งเดิม" เหล่านี้ และมักจะทำให้โครงการเก่าแก่ที่ไร้ซึ่งความสามารถในการแข่งขัน กลับมาเปล่งประกายและประสบความสำเร็จได้ครั้งแล้วครั้งเล่า

การถือกำเนิดของหุ่นยนต์ "สารพัด" คือปาฏิหาริย์ที่ก่อกำเนิดขึ้นจากจุดนั้น เดิมทีมันเป็นเพียงพิมพ์เขียวเก่าคร่ำครึ ที่นักเดินทางผู้ยากไร้นำมาใช้แทนคำมั่นสัญญาชำระหนี้ แต่เมื่ออยู่ในมือของคุณ Arita หุ่นยนต์เหล่านี้ก็ได้พบที่พักพิงในนครพันดารา ไม่ว่าจะเป็นด้านอาหารและเครื่องดื่ม ความบันเทิง หรือการซ่อมบำรุงรถแข่ง สามารถพบเห็นพวกมันได้ในแทบทุกวงการ ในปัจจุบัน หุ่นยนต์ที่เกือบจะถูกโละทิ้งกลุ่มนี้ ได้กลายเป็นส่วนประกอบสำคัญในการขับเคลื่อนนครพันดารา และอุตสาหกรรมสินค้าที่สร้างขึ้นจาก IP "สารพัด" ก็กำลังเฟื่องฟูเช่นกัน

...

แม้จะชอบมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์เชิงลบต่างๆ อย่าง "ยุคซบเซาของวงการบันเทิง" "เศรษฐกิจตกต่ำ"... แต่คุณ Arita กลับไม่ได้แยแสนัก

แหล่งพักพิงที่สามารถโอบรับทุกแผนกได้ ย่อมสามารถรวบรวมหัวกะทิที่แท้จริงทั้งหมด มาไว้ใต้บังคับบัญชาได้อย่างแน่นอน แต่คุณ Arita เพียงแค่อยากทำประโยชน์เพื่อองค์กรสันติภาพแห่งดวงดาว และจักรวาลให้มากกว่านี้ เขาคือความเงียบเชียบ ที่เปี่ยมด้วยความเมตตาและจิตใจอันแน่วแน่ เปรียบเสมือนตะเกียงดวงเดียวที่ถูกจุดขึ้นในยามค่ำคืน แสงสว่างนั้นเรียบเรื่อย ไม่โฉ่งฉ่าง แต่ทว่ามั่นคง และรอคอยให้ดวงดาวนับหมื่นบนฟากฟ้า มาร่วมทอแสงเคียงข้างกัน