เฝ้ารอการล่า
Galaxy Ranger ผู้นี้คว้าความยุติธรรม ที่เขาใฝ่หามาได้ ในเกมการล่าครั้งนี้
เฝ้ารอการล่า
บทละครเวทีที่เหล่านักแสดงแต่งต่อๆ กันมา ได้บรรยายถึงแง่มุมหนึ่งของสงครามตกปลาล่าความโลภ จากมุมมองที่แตกต่างกัน หลังจากจบการแสดงต่อสาธารณะ ผู้แต่งที่ได้ยอดขายตั๋วน้อยที่สุด จะต้องรับผิดชอบหน้าที่ไล่ล่า และทวงต้นฉบับจากหัวหน้าคณะนักแสดง ในช่วงหนึ่งปีข้างหน้า
เปิดม่าน เสียงคำรามของความโลภดังมาจากด้านนอก นักแสดงแอ็กชันดึงผ้าสีดำแห่งจุดจบ ไปยังมุมทั้งสี่ของเวที
บรรยาย: สงครามความโลภยังไม่อาจยุติ พลังแห่งจุดจบแผ่ขยายไม่สิ้นสุด เพื่อสะกดข่มความอหังการของ Oroboros
เงาดำลอยอยู่กลางอากาศ นักสืบและนักฆ่าเต้นรำรอบเงาดำ
เงาดำ:
ข้าใช้หมู่ดาวถักทอเป็นตาข่ายยักษ์
ความโลภไม่มีที่ให้หนีอีกแล้ว
ยอดนักสืบผู้ปราดเปรื่องเอ๋ย
เหตุใดสีหน้ากังวลยังไม่เลือนหาย?
นักสืบ:
ถึงแม้จะทอดแหออกไปแล้ว
แต่เหยื่อก็ยังดิ้นรนสุดชีวิต
จำเป็นต้องมีคนรวบกับดักไว้ให้แน่น
เพื่อให้ความโลภติดอยู่ในนั้นตลอดไป
นักฆ่า:
(เหนื่อยล้า)
นักสืบ เปลวเพลิงของฉันเหลืออยู่เพียงน้อยนิด จากการต่อสู้อันดุเดือดนั่นแล้ว
บรรยาย: ช่วงเวลาแห่งจุดจบใกล้จะมาถึงตอนท้ายแล้ว สหายร่วมรบต่างทุ่มเทกายใจให้กับการล่าครั้งนี้ และนักสืบก็จะไม่ทำให้ความพยายามของพวกเขา ต้องสูญเปล่าอย่างแน่นอน
สปอตไลต์สว่างขึ้น นักสืบยกธนูล่าสัตว์ขึ้นมา
นักสืบ:
เพื่อให้ดวงอาทิตย์ลอยขึ้นได้ตามปกติ
ฉันจะง้างคันธนูสีเงินคันใหม่นี้
ตะปูแห่งล่าสังหาร จะเจาะทะลวงความมืดมิด
และขีดเส้นแบ่งเขตแดน ที่อสูรร้ายไม่อาจก้าวข้ามไปได้
นักสืบยิงลูกศรแหลมคมออกไปสี่ดอก เพื่อปิดผนึกมุมทั้งสี่ของผ้าสีดำ
Oroboros: (โกรธแค้น) โฮก...
นักสืบ:
ริอ่านจะกลืนกินสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเอง
การถูกผนึกไว้ในราตรีนิรันดร์ ก็ถือเป็นบทลงโทษที่สมควรแล้ว
ในดินแดนที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย
ความยุติธรรมจะบังเกิดอย่างแน่นอน
ปิดม่าน ความโลภถูกผูกมัดด้วยผ้าสีดำ นักสืบล้มลงอย่างเหนื่อยล้า และแหงนมองดูท้องฟ้าพร่างดาว