คดีสุดท้าย ของยอดนักสืบอมตะ
ข้อสันนิษฐาน ที่นักสืบเขียนไว้บนกระดาษร่าง ซึ่งยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่ก็ไม่จำเป็นต้อง เขียนให้เสร็จอีกต่อไป

คดีสุดท้าย ของยอดนักสืบอมตะ

กระดาษต้นฉบับที่ถูกทิ้งขว้างไม่ไยดี ลายมืออันเป็นระเบียบ ได้บันทึกข้อสันนิษฐานที่กระจัดกระจาย ในตอนที่ผู้เช่ากำลังครุ่นคิด

นี่คือคดีสุดท้ายของยอดนักสืบอมตะในแดนสุขาวดี: ปริศนาคำจ้างวานจาก Aha

ข้อมูลที่ทราบ — Nihilux หรือคิ้วคิวอาร์ชา อดีตเจ้าของบ้านพ่วงตำแหน่งผู้ว่าจ้างของฉัน ร่างจริงของเธอคือเทพดาราแห่งปิติสุขที่หายสาบสูญไปนาน หรืออย่างน้อยก็เป็นส่วนหนึ่งของเทพตนนั้น เธอจ้างให้ฉันสืบเรื่องของ Aha ที่หายตัวไปนาน แต่ตัวเธอเองนั่นแหละ ที่รู้เบาะแสเทพตนนั้นดีกว่าใครในจักรวาล

งั้นก็สามารถสรุปได้ว่า ตั้งแต่แรกเริ่ม จุดประสงค์ของเธอไม่ใช่การสืบเรื่อง Aha แต่เป็นการหลอกให้ฉันมาที่นี่

ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันคาดเดา Aha เป็นคนเลือกด้วยตัวเอง หรือไม่ก็จะใช้ประโยชน์จากผู้วิงวอนทุกคนที่เข้ามาในเกม คนที่เข้ามาในเกมต่างก็น่าจะมีคุณสมบัติ หรือความสามารถที่เธอต้องการ ทั้งบุกเบิก ประสาน เฟื่องฟู อนุรักษ์ ปิติสุข...

ถ้าพิจารณาจากตรรกะนี้ เหตุผลที่ฉันถูกเลือกก็ง่ายนิดเดียว เป็นเพราะเงาแห่งความโลภที่สิงอยู่ในแขนข้างนี้นั่นเอง

เธอต้องการให้ของอันตรายอยู่ใต้การจับตามองของตัวเอง เพื่อเลี่ยงไม่ให้เกิดปัญหาแทรกซ้อนงั้นเหรอ? หรือว่า เธอต้องการให้เงาทำบางอย่าง? เช่นช่วยให้ Kuchiba กลืนกิน Yabuli แต่ฉันก็ไม่คิดว่าสายตาของนักมายากลคนนี้ จะมองเห็นอนาคตไกลๆ ได้ทะลุปรุโปร่งหรอกนะ เธอก็แค่ใช้ไพ่ที่มีอยู่ในมือไปเรื่อยๆ เพื่อสร้างผลลัพธ์ที่ดีที่สุดออกมาต่างหาก ไม่งั้น เธอคงเป็น Nous ไปแล้ว ไม่ใช่ Aha

จะว่าไป ช่วงหลายปีก่อนที่ฉันจะมาที่ Planarcadia เงาดูเหมือนจะกระสับกระส่ายขึ้นเรื่อยๆ พอมาคิดดูตอนนี้ นั่นน่าจะเป็นลางบอกเหตุว่าคราบอสูรกำลังจะหลอมรวมกับ Aha สำเร็จแล้วสินะ หลังจากที่เข้าใกล้คราบอสูร ถึงแม้มันจะยังคงกัดฉีกและเคี้ยวกลืนในทุกคืนวัน แต่มันก็สงบลงไปมากแล้วจริงๆ เหมือนได้รับการปลอบประโลมจากกลิ่นอายของบรรพบุรุษ และหน้ากากใบนั้น ก็ยิ่งมอบพลังให้ฉันกักขังการดำรงอยู่ของมันได้ดียิ่งขึ้น

แต่ทำไมฝ่ายนั้นถึงมั่นใจนักว่า หน้ากากจะตกมาอยู่ในมือของฉัน... แต่ก็จริง ต่อให้ไม่มีเรื่องของสมาคมวิจัยสุข ขอแค่คราบอสูรฟื้นคืนชีพขึ้นมา ต่อจากนั้นฉันก็คงไปหา Pearl เพื่อขอหน้ากากมาอยู่ดี ตอนอยู่ที่นครพันดาราก็ด้วย ความคิดของฉันมันเดาง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?!

ยิ่งสันนิษฐาน ก็ยิ่งคาดเดาความคิดของเธอไม่ออก บางทีพฤติกรรมของเธอ อาจแฝงแรงจูงใจที่ซับซ้อนเอาไว้ก็เป็นได้

เอาเถอะ ฉันยอมแพ้ ฉันยอมรับว่าตัวเองขาดทักษะการสันนิษฐานอยู่นิดหน่อยจริงๆ แต่สัญชาตญาณบอกว่า ไม่ว่าแรงจูงใจนั้นจะเป็นอะไร มันก็ต้องเป็นความปรารถนาดีแน่นอน

Oroboros ได้พบความตายที่แท้จริงแล้ว แม้ว่าหน้ากากจะถูกถอดออกไป แต่เงาก็ไม่กระสับกระส่ายอีก

ก่อนที่งานว่าจ้างครั้งต่อไปจะมา ขอฉันนอนให้เต็มอิ่มสักตื่นแบบที่ไม่ได้สัมผัสมานานทีเถอะ อย่างน้อยครั้งนี้ ในฝันก็จะไม่มีหมาป่ากับสัตว์ร้ายมากัดทึ้งกันอีกแล้ว

เทพหรรษาผู้อยู่เบื้องบน หากสามารถทำให้ความปรารถนาของผู้วิงวอนทุกคนเป็นจริงได้ ฉันก็แค่หวังว่า จะได้พบพวกเขาอีกครั้งในความฝัน ดวงดาวเหล่านั้นของฉัน...