บันทึกการเรียนศาสตร์ศิลป์ (เศษหน้ากระดาษ)
สมุดบันทึกวิชาศาสตร์ศิลป์ ของนักเรียนทั่วไป มีร่องรอยกราฟฟิตี้ปรากฏเลือนราง
บันทึกการเรียนศาสตร์ศิลป์ (เศษหน้ากระดาษ)
ทบทวนบทเรียนที่แล้ว
จินตรังสรรค์ประกอบด้วยพลังปรารถนา เมื่อกลุ่มเมฆพลังปรารถนาเกิดเป็นจินตรังสรรค์ตามธรรมชาติ จำนวนของผู้ที่ถือกำเนิด จะขึ้นอยู่กับปริมาณรวมของพลังนั้น อาจสุ่มตั้งแต่หนึ่งชีวิตไปจนถึงหลายร้อยชีวิต ซึ่งมีค่าพลังปรารถนาพื้นฐานแตกต่างกันไป
แต่ถ้าเป็นการรังสรรค์โดยจิตรกร ไม่ว่าในการวาดหนึ่งครั้ง จะสาดเทพลังปรารถนาลงไปมากเพียงใด พลังทั้งหมดก็จะถูกหล่อเลี้ยงให้แก่ปัจเจกหนึ่งเดียวเท่านั้น รูปลักษณ์ก็จะถูกกำหนดโดย ลายเส้นของภาพวาดและสภาพจิตใจของจิตรกรขณะที่รังสรรค์
※ มีกรณีพิเศษบางส่วนที่เป็นข้อยกเว้น
หัวข้อบทเรียนนี้
ขั้นตอนจริงของการทำจินตรังสรรค์ (ออกสอบ!!!)
1. ดูดซับปรารถนา
แค่เกินค่ามาตรฐานต่ำสุดมาก็พอแล้ว การดูดมามากหรือน้อย ไม่ส่งผลต่อขนาดของจินตรังสรรค์
ระวังเรื่องความปลอดภัย
เคยมีนักเรียนคนหนึ่งทำชั้นวางสีล้ม เขาเลยต้องทำงานเป็นสตรีมเมอร์อยู่พักใหญ่ เพื่อหาพลังปรารถนามาชดใช้คืน
2. อธิษฐานปรารถนา
※ กำหนดแนวคิดเกี่ยวกับจินตรังสรรค์ที่ต้องการสร้าง
① มันถือกำเนิดขึ้นจากความปรารถนา/ความรู้สึกแบบไหน?
② ความปรารถนานี้ใหญ่แค่ไหน?
③ ความรู้สึกที่ทุ่มเทลงไป มีน้ำหนักมากแค่ไหน?
④ มีพื้นฐานความรู้ความเข้าใจอยู่แล้วหรือไม่? (มันกำหนดว่าจินตรังสรรค์ จะสามารถดูดซับพลังปรารถนาจากที่อื่นได้ไหม)
ยิ่งการออกแบบในส่วนนี้เสถียรมากเท่าไหร่ จินตรังสรรค์ที่เกิดขึ้น ก็จะสามารถรักษารูปร่างไว้ได้นานขึ้น
การทดลอง
ใช้พลังปรารถนาจำนวนมากวาดเป็นรูปร่างนามธรรมแบบง่ายๆ ระหว่างนั้นทำให้สมองว่างเปล่าเข้าไว้
ผลลัพธ์: กำเนิดภูตธุลีที่ "แข็งแรง" มากๆ ขึ้นมา และกระโดดโลดเต้นออกไปจากห้องเรียน
3. รังสรรค์รูปกาย
กระบวนการวาดที่สำคัญที่สุด และเป็นการกำหนดบุคลิกของจินตรังสรรค์ รวมถึงความประทับใจแรกที่มอบให้ผู้คน
ปัจจัยหลักที่มีผลกระทบคือเรื่องเทคนิค:
เทคนิคดั้งเดิม — เช่น ภาพวาดสีน้ำมันหรือภาพวาดแบบ Xianzhou จะสร้างจินตรังสรรค์ที่เข้าใจธรรมชาติมนุษย์มากขึ้น หรือแม้แต่มีชีวิตเป็นนิรันดร์ด้วย (แต่ก็จะดื้อมาก)
• ออร์ค
• เหมียวย่อง
พอเข้าใจแล้ว งั้นไปแกล้งเพื่อนออร์คของฉัน บอกเขาว่าเป็นพวกสายดั้งเดิมดีกว่า
เทคนิคสมัยใหม่ — เช่น ศิลปะนามธรรม ศิลปะแนวคิด และอื่นๆ เหมาะกับการสร้างจินตรังสรรค์ที่มีประโยชน์ใช้สอยมากกว่า
(ปกติไม่สามารถคงรูปร่างไว้ได้นาน)
• ไขควงที่ขันสกรูได้เอง
• ห้องเรียนห้องนี้
(มิน่าล่ะ เพื่อนโต๊ะข้างๆ แอบเล่นเกมทีไรก็โดนครูจับได้ทุกที ที่แท้บนเพดานก็มีดวงตาแอบมองอยู่นี่เอง อย่ามาจ้องฉันนะ ฉันกำลังตั้งใจจดบันทึกอยู่)
ภาพวาดดิจิทัลก็ทำให้เกิดจินตรังสรรค์ได้ แต่จะผนึกวิญญาณได้ในภายหลังเท่านั้น
(__)
(oo)
/-------\/
/ || ||
* ||----||
~~ ~~ วัวน้อยที่ฉันวาด
4. การผนึกวิญญาณ (ผสานได้)
"สาดเท" พลังปรารถนาเพื่อให้การจินตรังสรรค์เสร็จสมบูรณ์
เน้นใช้ความรู้สึกเป็นหลัก เหมาะกับลงมือปฏิบัติมากกว่าการเรียนรู้จากทฤษฎี
จิตรกรบางคนมักผสมพลังปรารถนาลงในสี หรือจุ่มพลังปรารถนามาวาดภาพโดยตรง (เรียกว่าเทคนิค "จิตรกรรมวิญญาณ") ขั้นตอนนี้ข้ามได้
※ การผนึกวิญญาณภายหลัง ชดเชยคุณสมบัติพิเศษของจิตรกรรมวิญญาณที่ว่า ถ้าเกิดวาดอยู่ดีๆ แล้วดันว่อกแว่กขึ้นมา เจ้าผลงานที่ยังวาดไม่เสร็จพวกนี้ ก็จะงอกขาแล้วแอบวิ่งหนีไป
(จินตชนดังๆ หลายสายพันธุ์ ก็เกิดจากภาพที่ยังไม่เสร็จพวกนี้ จึงไม่สามารถยืนยันได้ว่าเป็นข้อเสีย)
5. การให้อาหาร
ในเนื้อหาที่อ่านล่วงหน้าไม่มีข้อนี้ ต้องเป็นประเด็นสำคัญแน่
ไม่สอบ
ไม่ต้องจำ
อาจารย์จำความชอบของจินตชนได้เยอะขนาดนี้เลย แล้วเราคงต้องจำด้วยรึเปล่า?
พวกเพื่อนๆ เพิ่งได้รับข้อความกลุ่มจากอาจารย์ว่า เธอกำลังต่อสู้กับสิ่งผิดปกติที่เมืองทวิมิติอยู่ เลยจะมาสายครึ่งคาบ
เอ้า แล้วคนที่สอนอยู่ตอนนี้คือใคร?
เดี๋ยวนะ ทำไมอาจารย์ถึงเริ่มเต้นรำซะล่ะ
เรื่องหรรษาของปีนี้: มีจินตชนผิดแปลกตัวหนึ่ง แปลงกายเป็นอาจารย์มาเนียนสอนพวกเราอยู่ทั้งคาบ แต่ไม่มีใครดูออกสักคน
แถมยังสอนได้ดีกว่าอาจารย์ตัวจริงอีก