รายงานความสุขของ Bequea
รายงานผลก่อนและหลังเข้ารับ การผ่าตัดเพิ่มความสุข ของหญิงสาวที่ชื่อ Bequea
รายงานความสุขของ Bequea
รายงานความสุข วันที่ 1:
วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันเซ็นเอกสารยินยอมรับการผ่าตัด ฉันนอนไม่หลับเลย
ไม่ใช่เพราะความทุกข์ทรมานกำเริบขึ้นมา แต่เป็นเพราะฉันนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย แล้วจู่ๆ ก็ถูกความทรงจำในอดีตถาโถมเข้าใส่
หน้าต่างที่สาดแสงสีเหลืองทอง และพื้นห้องอุ่นๆ จากแสงแดดยามบ่าย
ขนมถั่วแดงนุ่มๆ ที่แม่อบให้ และพ่อที่แอบจ้องมองฉันผ่านหนังสือพิมพ์ด้วยสีหน้าบึ้งตึง
ไม่รู้ทำไม จรวดก็กำลังส่ายหางเบาๆ อยู่ที่มุมห้องด้วย...
ไม่มีทั้งความเศร้า ไม่มีทั้งความทุกข์ ไม่มีโต๊ะที่อาบไปด้วยเลือด และไม่มีจรวดในสภาพสกปรกมอมแมมที่ต้องประสบภัยไปด้วย
ฉันคิดว่านี่เป็นลางดีนะ ฉันว่าท่าน "Aha" ผู้อ่อนโยนจะต้องมอบความสุขอันแสนบริสุทธิ์... กลับมาให้ฉันอีกครั้งแน่นอน
รายงานความสุข วันที่ 3:
วันนี้คุณหมอเข้ามาให้คำอธิบายเพิ่มเติมก่อนการผ่าตัดอย่างละเอียด
เขาบอกว่าจะมีเข็มยาวๆ จิ้มเข้ามาในสมองของฉัน เพื่อลบการรับรู้ต่อความเจ็บปวดทั้งหมดออกไป เขาบอกว่า "เธอจะไม่ทุกข์ทรมานอีกแล้ว"
นี่เป็นสิ่งที่ฉันเฝ้ารอมาตลอด แต่จู่ๆ ฉันก็เกิดรู้สึกกลัวขึ้นมา
ถึงแม้ว่าความทุกข์จะรุมเร้าฉันไม่หยุด แต่ฉันก็ยังไม่เคยเจอคน ที่ไม่อาจรับรู้ถึงความเจ็บปวดทรมานเลยแม้แต่คนเดียว แม้แต่คุณหมอก็บอกว่าฉันเป็นเคสส่วนน้อย
แล้วถ้าลอกความทุกข์ทรมานของฉันออกไปแล้ว ฉันจะยังเป็นฉันอยู่ไหม? ฉันจะยังได้รับความรักและเมตตาจากทุกคนอยู่หรือเปล่า?
ฉันไม่รู้เลย จรวด
ฉันหลบอยู่ในห้องสมุดเพื่ออ่านหนังสือทั้งวัน มีข้อความตอนหนึ่งที่ฉันชื่นชอบเป็นพิเศษ ไว้เดี๋ยวฉันจะอ่านให้ฟังนะ:
"ความสุขของคุณกำลังจะมาปรากฏตรงหน้าแล้ว"
เหมือนกับลูกสุนัขที่นอนอยู่ข้างๆ
ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไรก็ตาม
มันจะเข้าใจและรักคุณเสมอ
ขอให้การผ่าตัดของฉันในวันพรุ่งนี้เป็นไปด้วยดีเถอะนะ จรวด
รายงานความสุข วันที่ 7:
นอกจากอาการวิงเวียนเป็นบางครั้ง ฉันก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายตรงไหน
คุณหมอถามฉันว่าจะไปอ่านหนังสืออีกไหม ฉันปฏิเสธไปเพราะรู้สึกเหนื่อย และคิดว่าออกจะยุ่งยากไปหน่อย
เขาบอกว่าถ้าเบื่อก็หาคนมาเยี่ยมได้นะ แต่ฉันคิดทบทวนดูแล้ว ก็นึกถึงใครไม่ออกเลย
รายงานความสุข วันที่ 24:
เริ่มรู้สึกมีความสุขขึ้นแล้ว
ฉันถูกพยาบาลตำหนิหลังทำอาหารหกเลอะเทอะเป็นครั้งที่ห้า แต่ฉันกลับไม่ได้รู้สึกแย่เลยสักนิด
ข้าวของที่นำมาจากกองถ่าย ไม่ว่าจะสูญหายหรือชำรุดไป ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเศร้าอะไรเลย
ความเจ็บปวด ตำหนิตัวเอง เศร้าใจ บั่นทอน ความรู้สึกด้านลบทั้งหมดถูกลบหายไปหมดเลย!
ท่านเทพหรรษา ที่แท้ความสุขมันเป็นอย่างนี้นี่เอง!
รายงานความสุข วันที่ 52:
พอออกจากโรงพยาบาลหลังทำศัลยกรรม ก็ถูกมอบหมายงานใหม่ให้ทันที แต่งานมันสำคัญขนาดนั้นเชียวเหรอ? หลายๆ สิ่งบนโลกนี้ทำให้ฉันรู้สึกเบื่อไปหมดแล้วสิ
โปรดิวเซอร์ถามว่าฉันอยากได้อะไรคืนจากทีมงานรายการบ้าง แต่ฉันกลับไม่สนใจอะไรเลย แม้แต่ช่อดอกไม้ที่มอบให้ เพื่อแสดงความยินดีที่ออกจากโรงพยาบาล ฉันก็ไม่อยากรับไว้
แน่นอนว่าฉันหัวเราะขบขันได้ แล้วก็ทำแบบนั้นมาโดยตลอด
เหนือเสียงหัวเราะยังเป็นเสียงหัวเราะที่ไม่มีที่สิ้นสุด เหนือความสุขก็ย่อมเป็นความสุขที่ไม่มีวันหมดตลอดกาล เพราะอย่างนี้เอง
พวกมันเลยน่าเบื่อ
รายงานความสุข วันที่ 73:
ในที่สุดฉันก็ได้ยิน... เสียงพึมพำของ "Aha" ที่คุณหมอพูดถึงแล้ว
Aha บอกว่าฉันต้องไปหาบางสิ่ง
ไม่ใช่ความสุขที่บริสุทธิ์หรือความสุขที่แท้จริง
ฉันต้องไปหาอะไรสักอย่าง... เพราะมันคือสัญชาตญาณ
แต่ฉันต้องไปหาอะไรกันล่ะ?
รายงานความสุข วันที่ ???:
ฉันพลิกดูบันทึกก่อนหน้านี้แล้ว ก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองต้องไปหาอะไร
พ่อแม่ ทีมงาน จรวด แฟนคลับ คุณหมอ ตัวฉัน... มันคืออะไรกันนะ?
มันคืออะไรกัน?
มันมีอะไรที่สำคัญงั้นเหรอ? ฉันไม่รู้เลย ฉันก็อยู่ใต้แสงแดดแล้วไม่ใช่เหรอ?
แสงแดดส่องสว่างทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ในบรรดาทุกสิ่งทุกอย่าง กลับไม่มีสิ่งไหนที่ฉันต้องการเลย...
รายงานความสุข วันที่ ????:
ฉันต้องไปหา ฉันกำลังตามหา...
ท่านเทพหรรษา ขอเวลาให้ฉันอีกหน่อยเถอะ
รายงานความสุข วันที่ ?????:
ไม่มีเวลาแล้ว
ลาก่อนนะ โลกที่แสงตะวันเจิดจรัส
ถ้ามีโอกาส ก็ช่วยวางดอกไม้ไว้บนหลุมศพของคนที่มีความสุขอย่างฉันหน่อยสิ