รวมเรื่องเล่านักแสดง (เล่มที่ 8)
รวบรวมเรื่องเล่าต่างๆ ของคณะนักแสดง (เล่มที่ 8) ซึ่งบันทึกเรื่องราวอันน่าขบขัน ของหัวหน้าคณะละครที่หลบหนีไปเอาไว้
รวมเรื่องเล่านักแสดง (เล่มที่ 8)
หนังสือรวมเรื่องเล่า ที่คณะละครใช้รวบรวมข้อมูลดิบ สำหรับบทละครและต้นแบบการสร้างสรรค์ ได้รับความช่วยเหลือในการตีพิมพ์โดยองค์กรสันติภาพแห่งดวงดาว หนังสือเล่มนี้คือเล่มที่ 8 ที่ตีพิมพ์ในยุคที่ 2156 ซึ่งบันทึกเรื่องราวต่างๆ ที่คณะละครรวบรวมไว้ผ่านวิธีการสารพัดรูปแบบ ในระหว่างตามหาหัวหน้าคณะละครที่มักจะโดดงาน และหายตัวไปอยู่บ่อยครั้ง
องค์กรโจรสลัด
หัวหน้าคณะเคยอ้างเรื่องการลงพื้นที่หาข้อมูล เพื่อหลบหนีขึ้นไปบนยานรบของโจรสลัดอวกาศ ในตอนที่ราชาโจรสลัดเข้าห้องน้ำผิด จนก้าวเท้าออกไปในสุญญากาศนั้น เธอก็ได้เลื่อนขั้นเป็นเบอร์สองของกลุ่มโจรสลัดเสียแล้ว ภายใต้คำแนะนำของเธอ พวกเขาได้ก่อตั้งองค์กรโจรสลัด ที่หาเลี้ยงชีพด้วยหนังเถื่อน โดยอาศัยการถ่ายทำภาพยนตร์ห่วยๆ ต้นทุนต่ำออกมาเป็นจำนวนมาก ซึ่งทำกำไรได้มากพอสมควร
ต่อให้เป็นองค์กรโจรสลัดที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ก็ยังไม่รอดพ้นความสามารถด้านการเงินที่ห่วยแตกสุดๆ ของหัวหน้าคณะอยู่ดี แต่ข่าวดีก็คือ โจรสลัดหลายคนในตอนนั้น ตอนนี้ได้กลายเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมแล้วเช่นกัน
— Adelante อดีตพนักงานองค์กรโจรสลัด
โรงละครตุ๊กตากระดาษ
วันนี้ มีขอทานคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นในเมืองห่างไกลของ Khorgahar หญิงชราที่เดินผ่านมาเกิดความสงสาร จึงพาเธอกลับไปที่บ้าน และยื่นบิสกิตถุงสุดท้ายให้เธอ เพื่อเป็นการตอบแทน ขอทานจึงขอยืมเศษกระดาษม้วนหนึ่ง แล้วตัดเป็นรูปร่างมนุษย์ตามความทรงจำของหญิงชรา นั่นคือภาพของลูกที่ออกจากบ้านและเดินเข้าไปในภูเขาทิศใต้พร้อมกับผู้คน
คืนนั้น มีการแสดงเปิดฉากขึ้นบนท้องฟ้า ผู้ว่าการจักรวรรดิตกใจกลัวตุ๊กตากระดาษบนท้องฟ้าจนขวัญหนีดีฝ่อ จึงสั่งให้ทหารเผามันเสีย แต่ด้วยเหตุนี้ จึงละเลยกองทหารที่กำลังเดินทัพมุ่งหน้าไปยังเมือง ซึ่งที่นั่น... มีเด็กคนหนึ่งกำลังจะได้พบหน้าแม่ของเขาอีกครั้ง
— Annisa มารดาแห่งการศึกษาสมัยใหม่ของสหพันธ์ Khorgahar
วิ่งแข่งกับหมา
หลังจากถูกผัดวันประกันพรุ่งเรื่องบทละครมานานถึง 20 ปีเต็ม สมาชิกคณะละครที่ทนไม่ไหวอีกต่อไป ก็ได้ว่าจ้างสุนัขล่าเนื้อระยะไกลจากดาว Wen-II ด้วยราคาเท่ากับการแสดงเก้ารอบ เพื่อให้ตามล่าหัวหน้าคณะ แต่หัวหน้าคณะกลับรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ ตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเท้าเข้าประตู เธอสับเท้าวิ่งหนีสุดชีวิต หลบหนีเข้าไปในเรือกอนโดลา และเร่งเครื่องเต็มกำลังพุ่งเข้าไปในเนบิวลา Merlo
เนื่องจากหลังจากที่ล็อกเป้าหมายแล้ว สุนัขล่าเนื้อระยะไกลจะมีความเร็วในการเคลื่อนที่ สัมพันธ์กับความเร็วของเหยื่อในเชิงบวก ไม่ว่าหัวหน้าคณะจะทำยังไง ก็ไม่สามารถสลัดมันหลุดได้ ดังนั้น เธอจึงโปรยลูกอมไว้เต็มทาง สุนัขล่าเนื้อจอมตะกละจึงได้แต่เดี๋ยววิ่งตามเดี๋ยวหยุดกิน สุดท้ายก็กินจนพุงกาง และไม่สามารถวิ่งตามเหยื่อได้อีก หัวหน้าคณะออกไปจากเนบิวลา Merlo อย่างอารมณ์ดี แต่ทันทีที่ลงจากเรือ ก็ถูกสุนัขล่าเนื้อตัวหนึ่งดักหน้าเอาไว้
ใช่แล้ว คณะละครจ้างสุนัขล่าเนื้อมาสองตัว
— โพสต์จากศูนย์แพร่พันธุ์สุนัขล่าเนื้อบนดาว Wen-II
อสูรห้วงลึกและแว่นขยาย
หัวหน้าคณะมีเพื่อนเป็นสัตว์หลากหลายชนิดอยู่ในจักรวาล มีอยู่ครั้งหนึ่ง เพื่อช่วยอินทรีวิบากไล่อสูรห้วงลึกที่มาบุกรุกบ้านเกิด เธอได้นั่งอยู่บนหลังของมัน อาบสายฝนเพชร และกล่าวหาผู้มาเยือนร่างยักษ์ที่ไม่ได้รับเชิญ แต่อสูรห้วงลึกก็ไม่มีท่าทีจะยอมสละโรงอาบน้ำเพชร ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติแห่งนี้เลย มันตัวใหญ่เกินไป ในขณะที่คนที่กำลังตะโกนโหวกเหวกนั้นตัวเล็กเกินไป
หัวหน้าคณะโกรธมาก เธอหยิบแว่นขยายออกมาจากกระเป๋า แล้วฉายเงาของตัวเองไปบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว เมื่อเห็นยักษ์ใหญ่ตรงหน้า อสูรห้วงลึกก็พุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างไม่รีบร้อน แต่กลับตะครุบได้เพียงความว่างเปล่า หัวหน้าคณะพลิกแว่นขยายไปอีกด้าน ประกายแสงท่ามกลางเพชรถูกรวมเข้าด้วยกัน และเผาก้นของอสูรห้วงลึก มันตกใจกลัวจนวิ่งหนีหายลับไป และไม่เคยกลับมาที่ดาวดวงนี้อีกเลย
— Trotter ที่เดินผ่านมาและเมียร์แคตอวกาศ
ประกาศตามหาคนหาย
ต้องขอบอกเลยว่า หัวหน้าคณะเป็นสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาที่ไม่น่าพึ่งพาที่สุดเท่าที่ฉันเจอ (และไม่มีใครเทียบได้เลย) จนบางครั้งฉันก็รู้สึกว่าเธอเหมือนกับ Masked Fools เสียมากกว่า แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ถึงแม้เธอจะไม่ได้แข็งแกร่งอะไร แต่ว่าก็ต้องยกให้เป็น... นักแสดงโศกที่โดดเด่นที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัยเลย ฉันเคยเห็นกับตาว่าเธอใช้นิทานก่อนนอนปลอบประโลมอสูรยักษ์ที่ตื่นขึ้นมา ทำให้ดาวเคราะห์สามดวงที่บาดหมางกันมานับพันปีกลับมาคืนดีกันได้ มายากลของเธอเคยทำให้ดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนหัวเราะร่า (หมายเหตุ นี่ไม่ใช่คำเปรียบเปรยที่เกินจริง) และเธอยังเคยใช้เรื่องราวถักทอเป็นเรือกระดาษ แล้วพาพวกเราแล่นออกไปจากทะเลลืมเลือนที่ไร้ทางออก
สรุปคือ ที่ฉันพูดเรื่องพวกนี้ขึ้นมา มันก็เรียบง่ายมาก... ฉันรู้ว่าคุณกำลังอ่านหนังสือเล่มนี้อยู่แน่ๆ เพราะฉะนั้น อย่าลืมล่ะว่าคุณยังค้างบทละครเราอยู่หนึ่งเรื่อง เรื่องราวที่พอจะเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ได้ และฉันก็เชื่อมาเสมอว่า คุณจะพามันกลับมา
— Jerica นักแสดงนำหลักของคณะละคร