รุ่งโรจน์พลันโรยรา ครั้งที่สอง
ณ ก้นบึ้งที่ไร้แผ่นฟ้าและผืนดิน Evanescia เคยหลงทาง และก็เคยตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เฉกเช่นกิ่งก้านและใบของต้นไม้ ที่แห้งเหี่ยวและงอกใหม่
รุ่งโรจน์พลันโรยรา ครั้งที่สอง
บทละครเวทีที่เหล่านักแสดงแต่งต่อๆ กันมา ได้บรรยายถึงแง่มุมหนึ่งของสงครามตกปลาล่าความโลภ จากมุมมองที่แตกต่างกัน หลังจากจบการแสดงต่อสาธารณะ ผู้แต่งที่ได้ยอดขายตั๋วน้อยที่สุด จะต้องรับผิดชอบหน้าที่ไล่ล่า และทวงต้นฉบับจากหัวหน้าคณะนักแสดง ในช่วงหนึ่งปีข้างหน้า
บรรยาย: ในสงครามตกความโลภ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ Evanescia ได้กระโจนเข้าไปในปากอสูร โดยตั้งใจจะใช้สิ่งนี้เรียกให้เจ้าแห่งอายุวัฒนะทอดมองลงมา และเปลี่ยนเลือดเนื้อของอสูรร้ายให้กลายเป็นสารอาหาร
Evanescia (เสียงพากย์): มาเลย เจ้าอสูรร้าย... ได้เวลากินผักล้างปากบ้างแล้ว!
บรรยาย: ทว่า แม้แต่ร่างที่ไม่มีวันดับสูญ ก็ไม่อาจต้านทานภาพลวงตามากมาย ในร่างของนักดื่มผู้กระหายแห่งโลกได้
เปิดม่าน: Evanescia เอนตัวพิงต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังร่วงโรย รอบด้านเต็มไปด้วยความมืดมิด
Evanescia: (ลืมตา) ที่นี่คือ...
ความโลภขึ้นเวที
ความโลภ: ช่างเป็น Ambrosial Arbor ที่กล้าหาญและงดงามจริงๆ
กล้านักที่บุกเข้ามาในดินแดนแห่งน้ำผึ้งและน้ำนม
เจ้าไม่รู้รึว่า แดนสนธยาแห่งนี้มีแต่ทางเข้าไม่มีทางออก?
เจ้าจะถูกความหิวโหยครอบงำ ไม่มีวันอิ่มเอม
เฉกเช่นเดียวต้นไม้ ไม่ว่าจะเจริญงอกงามเพียงใด ก็ต้องมีวันร่วงโรย
Evanescia: ใช่ ฉันหิวมาก...
แสงไฟสว่างขึ้น บนเวทีเต็มไปด้วยเค้กยักษ์ที่พากันกวักมือเรียก
เหล่าเค้ก: มาสิ มาเลย เจ้าสิ่งมีชีวิตที่ถูกสาป
รีบฉีกกระชากผิวหนังเว้าแหว่งของพวกเราสิ
งานเลี้ยงแห่งนี้ไม่มีวันเลิกรา
จงกลืนน้ำเชื่อมและผลไม้แช่อิ่มให้เต็มที่
Evanescia: เหมือนจะลืมอะไรบางอย่างไปแฮะ... ช่างเถอะ ไม่สำคัญแล้ว
ใต้เค้ก Evanescia กินไม่หยุด ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นฉากหลังก็ค่อยๆ ร่วงโรย
ความโลภ (หัวเราะ): แม้จะอ้างตนว่าเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นิจนิรันดร์
ก็ยากจะต้านทานพิษร้ายที่เรียกว่าความปรารถนา
จงหัวเราะ จงจมดิ่ง
จนกว่าเลือดเนื้อจะกลายเป็นกระดูกแห้งกรัง
(หมายเหตุ: ยังไงต้นไม้ก็ไม่เคยกินเค้กมาก่อนนี่นา ปล่อยเด็กมันไปเถอะ)
ปิดไฟ ใช้ลำแสงพลาสมาจำลองเป็น Lux Arrow พุ่งผ่านเวที ทะลวงหลังคาจนเกิดรูโหว่ขนาดใหญ่ มีแสงส่องลอดมาจากรูนั้น
ความโลภ (ตกใจ): แสงมาจากไหนน่ะ?
บรรยาย: ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย Lux Arrow ได้ข้ามผ่านมิติเวลา ทะลวงผ่านร่างสัตว์ร้าย
Evanescia: นั่นคือศรที่ยังไม่ร่วงหล่นงั้นเหรอ? มันช่วยเรียกสติปัญญาของฉันกลับมาแล้ว
ฉันไม่ใช่นักเดินทางที่หลงทาง แต่เป็นตัวเอกของมายากล
เจ้าแห่งอายุวัฒนะเอ๋ย ขอเรียกท่านจากเขตแดนความตาย...
โปรดชำเลืองมอง และใช้รากไม้ทะลวงความโลภนี้ด้วยเถิด
ขอใช้เลือดเนื้อรอบกายเป็นดิน เพื่อกลายเป็นรังอันอบอุ่นของท่าน
เฉกเช่นกิ่งก้านและใบของต้นไม้ ที่แห้งเหี่ยวและงอกใหม่
ความโลภลงจากเวที ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในฉากหลัง เริ่มกลับมางอกงามอีกครั้ง
ปิดม่าน