จดหมายถึง Himeko
จดหมายถึง Himeko
Himeko:
ตอนเธอเห็นจดหมายฉบับนี้ ฉันก็คงไม่อยู่แล้ว เครื่องชงกาแฟวางไว้ที่เดิมนะ ฉันเหลือเมล็ดกาแฟที่ใช้ประจำไว้ให้สองสามแบบ ถึงมันอาจจะไม่ค่อยถูกใจเธอก็เถอะ พอรถไฟออกเดินทางแล้ว เธอต้องเจอเรื่องชวนปวดหัวอีกสารพัดแน่ๆ แต่ถ้าเป็นเธอละก็ จะต้องผ่านมันไปได้ทุกเรื่องอยู่แล้วล่ะ
เกี่ยวกับเครื่องยนต์ของรถไฟ ฉันค้นดูคลังเอกสารและบันทึกของรถไฟจนทั่วแล้ว แต่ก็ไม่มีที่ไหนบันทึกวิธีเปิดใช้งานของมันเอาไว้เลย เหมือนทุกคนจะพร้อมใจกันมองข้ามมันไปซะเฉยๆ หรือไม่ก็... มองว่ามันเป็นเรื่องปกติธรรมดาทั่วไป บนรถไฟขบวนนี้เต็มไปด้วยอุปกรณ์สุดล้ำ ที่โชว์เทคโนโลยีการท่องอวกาศยุคใหม่ แต่แปลกที่ส่วนที่สำคัญที่สุด กลับดูโบราณแถมยังเข้าใจยากซะเหลือเกิน
ฉันเคยคิดว่าเป็นปัญหาด้านเชื้อเพลิงซะอีก แต่เชื้อเพลิงที่แสดงบนหน้าจอ กลับมีมากพอที่จะรองรับการเดินทางไปอีกสิบกว่าปี ตอนนั้นเอง ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจฉัน รถไฟเคลื่อนขบวนตามเส้นทางด้วยวิธีการ "บุกเบิกดินแดนที่ยังไม่มาเยือน" และดูดซับพลังงานจาก Path แห่งการบุกเบิก แน่นอนว่าพลังงานที่มาจาก Path แห่งการบุกเบิกนี้ย่อมไม่เหมือนกับเชื้อเพลิงทั่วไป ที่สามารถจุดให้ติดได้ด้วยหินเหล็กไฟหรือสายชนวน จุดเปลี่ยนมันเกิดขึ้นคืนนั้นแหละ หลังจากที่เธอรู้ว่า อัตราความสำเร็จในการจุดเครื่องยนต์ลดลงก็รู้สึกท้อแท้ แล้วพอวันต่อมา โอกาสจุดเครื่องยนต์สำเร็จก็ดิ่งลงไปแตะจุดที่ต่ำที่สุด ตั้งแต่พวกเราเจอรถไฟขบวนนี้มาเลยด้วยซ้ำ
อะไรคือเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว? อะไรคือสิ่งที่เรียกว่าการออกบุกเบิก? และอะไรคือสิ่งจำเป็นที่สุดในตอนที่เธอเริ่มก้าวขาออกไปก้าวแรก? คำใบ้มันก็เขียนโต้งๆ อยู่บนปริศนาแล้วไง มันก็แค่ความคิดที่อยากจะ "ก้าวขาออกไป" เท่านั้นแหละ ไม่ต้องกังวล ไม่จำเป็นต้องคิดให้มากความ มันก็แค่การ "บุกเบิก" เท่านั้น รถไฟไม่เคยปฏิเสธผู้ที่ใฝ่ฝันจะบุกเบิก ต่อให้ต้องร่วงหล่นลงไปในโลกที่แค่จะจุดไฟยังยากลำบาก สุดท้ายมนุษย์เราก็ต้องหาทางก้าวข้ามออกไปจนได้ รถไฟเองก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน ความโลเลและความไม่มั่นใจของเธอต่างหาก ที่กลับทำให้เครื่องยนต์ซึ่งจุดติดไปแล้วของรถไฟขบวนนี้ต้องเย็นตัวลง
นั่นก็หมายความว่า กุญแจสำหรับเดินเครื่องรถไฟนั้นอยู่ในมือของเธอมาตั้งแต่แรก พวกเรายึดติดกับอัตราความสำเร็จมากเกินไป จนลืมไปว่า... สิ่งที่เรียกว่าการบุกเบิก ก็หมายความว่ามันถูกกำหนดให้ต้องทำในสิ่งที่คนอื่นไม่เคยทำ ไปในที่ที่คนอื่นไปไม่ถึง ถ้าเป็นแบบนั้น สักวันหนึ่งก็คงต้องเจอกับอุปสรรคและความล้มเหลวเข้าจนได้นั่นแหละ แต่ตราบใดที่เธอยังมีความปรารถนาอันแรงกล้า ที่จะก้าวไปให้ไกลกว่าคนรุ่นก่อน รถไฟขบวนนี้ก็จะตอบรับความต้องการของเธอ จุดเครื่องยนต์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วออกเดินทางใหม่อีกหน
ต่อจากนี้ไป เธอจะพึ่งพาความช่วยเหลือจากฉันไม่ได้อีก เธอต้องก้าวเดินต่อไปด้วยตัวเอง และกลายเป็นผู้ใหญ่ในแบบที่ตัวเธอในวันนี้ใฝ่ฝัน จากนั้นเธอจะได้พบกับพรรคพวกที่พึ่งพาได้มากมาย รวมถึงผู้คนและเรื่องราวที่ไม่อาจจินตนาการได้ในตอนนี้
เพราะงั้นไม่ต้องกลัว และไม่ต้องลังเลนะ แค่บินขึ้นไปให้สูงๆ ก็พอ ฉันเชื่อว่าเธอทำได้อยู่แล้วล่ะ
ขอให้การเดินทางของเธอราบรื่นนะ
Motoko