หนังสือเผ่ากัปปะ
บทแนะนำเผ่า "กัปปะ" ที่เขียนโดยอิ๋วเกรอะ เพื่อรำลึกถึงเผ่าพันธุ์จินตชนโบราณ ที่กำลังจะสูญสลายไปนี้
หนังสือเผ่ากัปปะ
รูปลักษณ์ภายนอก
ร่างกายของกัปปะประกอบด้วยลำตัว ส่วนหัว และแขนขาทั้งสี่ มีส่วนสูงใกล้เคียงกับเด็กมนุษย์ ส่วนปากแบนเหมือนจะงอยปากนก ส่วนหลังเป็นเปลือกแข็งรูปร่างคล้ายกระดองเต่า ผิวหนังทั่วร่างปกคลุมไปด้วยเกล็ดบางๆ ซึ่งทอประกายสีเขียวตะไคร่น้ำยามต้องแสงตะวัน
บนยอดศีรษะของกัปปะมีจานตื้นที่ใส่น้ำได้ เพื่อรักษาพลังชีวิตของตัวเองไว้ กัปปะจึงต้องรักษาน้ำบนหัวไว้ตลอดเวลา หากน้ำในจานใสสะอาดและเต็มเปี่ยม กัปปะจะมีกำลังวังชาและเกล็ดจะทอประกาย หากน้ำแห้งขอดหรือขุ่นมัว กัปปะจะหมดเรี่ยวแรง และค่อยๆ สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว
พังผืดระหว่างนิ้วมือและนิ้วเท้า ช่วยให้กัปปะว่ายในน้ำได้รวดเร็วดั่งลม แต่เมื่ออยู่บนบก ขาสั้นๆ ของกัปปะจะทำให้มันเดินอย่างงุ่มง่ามและเชื่องช้า ยากที่จะเดินทางไกลได้
ถิ่นที่อยู่และสังคม
โดยปกติกัปปะจะอาศัยอยู่เป็นครอบครัว กระจัดกระจายอยู่ตามแม่น้ำและทะเลสาบ ซึ่งในบริเวณแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์อย่างปากแม่น้ำ หรือทะเลสาบขนาดใหญ่ มักจะเกิดเป็นชุมชนกัปปะขนาดใหญ่ที่มีประชากรจำนวนมาก ที่อยู่อาศัยของกัปปะจะสร้างขึ้นจากก้อนกรวดและหญ้าน้ำ มักจะตั้งอยู่บนท้องน้ำที่กระแสน้ำไหลช้า หรือตามที่ลุ่มดินเลนที่มีต้นกกขึ้นหนาแน่น
สภาพแวดล้อมทางน้ำที่ดี เป็นเงื่อนไขจำเป็นต่อการอยู่รอดของกัปปะ เมื่อแหล่งน้ำถูกทำลายจนไม่อาจเรียกคืนได้แล้ว กัปปะจะพาทั้งครอบครัวเดินทางอพยพที่เต็มไปด้วยอันตราย โดยหวังว่า จะได้พบแหล่งน้ำสะอาดสำหรับพักพิงแห่งต่อไป ก่อนที่พวกเขาจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีก
ทุกครั้งที่จันทร์มายาเต็มดวง กัปปะจะพากันไปยังต้นน้ำของลุ่มน้ำที่ตนอาศัยอยู่ แล้วร่ายรำรอบเงาสะท้อนของจันทร์มายาในน้ำ เพื่อร่วมแสดงการเฉลิมฉลองและความยินดี การกระทำนี้มีขึ้นเพื่อรำลึกถึงตอนที่ "มารดาแห่งจินตรังสรรค์" ได้วาดกัปปะตัวแรกของ Ahatopia ขึ้นมาภายใต้แสงจันทร์ และเผ่าพันธุ์จินตชนกัปปะทั้งหมด ก็ถือกำเนิดขึ้นจากเหตุนี้ด้วยเช่นกัน
ความสามารถพิเศษ
กัปปะเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องความผูกพันกับสายน้ำ มันสามารถใช้ตัวเองดูดซับสิ่งสกปรก สารพิษ และสิ่งที่เน่าเสียในน้ำ เพื่อชำระล้างแหล่งน้ำให้บริสุทธิ์ได้ ว่ากันว่าพรสวรรค์นี้มีที่มาจากแนวคิดแรกเริ่มของ "มารดาแห่งจินตรังสรรค์" ที่ว่า ต้องการให้กัปปะเป็นผู้พิทักษ์น่านน้ำ โดยใช้ตนเองเป็นเครื่องกรอง เพื่อรักษาความใสสะอาดให้คงอยู่ตลอดไป
เมื่อมลพิษที่รับไว้เข้มข้นมากเกินไป กัปปะจะตกอยู่ในสภาวะเซื่องซึมที่คล้ายกับ "การอุดตัน" และต้องพักผ่อนเป็นเวลานานเพื่อฟื้นฟูสุขภาพ ดังนั้น ชุมชนกัปปะขนาดใหญ่จะดูแลรักษาพื้นที่น้ำที่ใสสะอาดเฉพาะส่วนไว้อย่างระมัดระวัง เพื่อใช้ในการเยียวยาร่างกาย
ในด้านเกษตรกรรม การสร้างระบบชลประทาน และการรักษาสิ่งแวดล้อม กัปปะจะเป็นผู้ช่วยที่ดีของมนุษย์ กัปปะสามารถช่วยในการทดน้ำและระบายน้ำของพื้นที่เกษตรกรรมได้ ทำให้กระแสน้ำไหลหลั่งอย่างทั่วถึงและสม่ำเสมอ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พืชผลถูกน้ำท่วมขัง ในขณะเดียวกัน กัปปะยังเชี่ยวชาญในการสำรวจจุดรั่วซึมของเขื่อนใต้ผิวน้ำ และใช้ก้อนหินมาซ่อมแซม เพื่อป้องกันภัยน้ำท่วมที่อาจเกิดขึ้น
บทส่งท้าย
สวัสดี เพื่อนที่ไม่รู้จัก
ฉันตัดสินใจเขียนข้อความนี้ขึ้นมา เพื่อให้เป็นคำจารึกหลุมศพของเผ่าพันธุ์จินตชนเก่าแก่เผ่าพันธุ์หนึ่ง และทิ้งไว้เป็นอนุสรณ์แก่เผ่าพันธุ์ที่กำลังจะสูญหายไป หวังว่าผู้อ่านในยุคหลังที่อ่านมาถึงตรงนี้ จะเข้าใจถึงลักษณะของเผ่ากัปปะได้คร่าวๆ
แต่ฉันขอร้อง อย่าอาศัยสิ่งนี้จินตรังสรรค์ "กัปปะ" ขึ้นมาอีกครั้งเลย เผ่าพันธุ์ของเราทนทุกข์กับความสกปรกมานานเกินไปแล้ว ปล่อยให้พวกเราได้หลับใหลอย่างสงบภายในภาพวาดด้วยเถอะ
จำไว้ว่าพวกเราเคยมีตัวตนอยู่ เท่านี้ก็เพียงพอ
กัปปะตัวสุดท้าย
อิ๋วเกรอะ