บันทึกคราบไขลอยล่อง: บทแห่งกระต่าย 5
ดูเหมือนจะเป็นผลงานที่กวีไร้นาม ได้ทิ้งเอาไว้ ในช่วงสมัยโบราณเมื่อครั้งที่บทกวี ยังไม่ได้เลือนหายไปจาก Benzaitengoku โบราณ บทนี้คาดว่าน่าจะเป็นบทที่ 5 ของหนึ่งในนั้น
บันทึกคราบไขลอยล่อง: บทแห่งกระต่าย 5
จันทราทรงฤทธิ์ เมื่อใดจักปรากฏ
กระต่ายหวนสู่แดนเก่า ได้แต่มองฟ้าฉงนฉงาย
ดาวเคราะห์ลวงตาครอบงำเกมแห่งความจริง
ภายใต้กฎเกณฑ์ไร้พิษสง
อสุรกายผู้กลืนกินสรรพสิ่ง กำลังคืบคลานในความมืดหม่น
หนังสือพิมพ์หาซื้อที่ใดไม่ได้
นิตยสารหยุดขายมาเนิ่นนาน
สมาคมปิดตัวหายลับ
สถานีวิทยุวายวอดปิดกิจการ
เกิดสิ่งใดขึ้นในที่แห่งนี้หนอ
กระต่ายเอ่ยถามจักรกลจินตรังสรรค์
วานรคิดค้นโทรศัพท์
จักรกลจินตรังสรรค์เอ่ยเล่าไม่เร่งร้อน
จิ้งจอกเปลี่ยนตนเป็นสิ่งของยอดฮิต
กบนำตนไปขายทอดตลาด
บัดนี้ เหล่าสัตว์ต่างโหยหาเพียงนิ้วและดวงตา
กระทั่งปากและหูก็เป็นสิ่งของไร้ค่า
เหล่าสัตว์เปลี่ยนตนเป็นศิลปินผู้โหยหิว
จักรกลจินตรังสรรค์มิได้เย้ยหยันและมิได้เวทนา
พวกมันจองอาหารผ่านมือถือไม่หยุดหย่อน
แต่กลับไม่มีสิ่งใดเติมเต็มความหิวโหยที่ใจใฝ่หา
พวกมันโยนทิ้งพัสดุชิ้นแล้วชิ้นเล่า
ท้องร้องระงมโหยหิว แต่ยังตวัดปลายนิ้วและดวงตาต่อไป