สัมภาษณ์เด็กฝึกงานเมคคาทรอน ของเพิร์ลลักซ์เอนเตอร์เทนเมนต์
บทความในวารสารภายในองค์กร เกี่ยวกับการสัมภาษณ์ เด็กฝึกงานเมคคาทรอน
สัมภาษณ์เด็กฝึกงานเมคคาทรอน ของเพิร์ลลักซ์เอนเตอร์เทนเมนต์
มุกวาที ชุดที่ 5: สัมภาษณ์บุคคลสำคัญ
กลับมาอีกครั้งกับฤดูกาลรับสมัครพนักงานประจำปี เพื่อให้สายงานต่างๆ รับพนักงานใหม่ได้อย่างราบรื่นยิ่งขึ้น ในครั้งนี้ เราจึงเบนความสนใจไปที่พนักงานระดับฐาน และรับฟังเสียงจากใจของเด็กฝึกงานเมคคาทรอนตนหนึ่ง ว่าประสบการณ์การทำงานที่เพิร์ลลักซ์เอนเตอร์เทนเมนต์ ได้แต่งแต้มสีสันอะไรให้กับชีวิตเมคคาทรอนของเขาบ้าง
นักข่าว: ขอโทษที่รบกวนนะ ฉันเป็นนักข่าวจาก "มุกวาที" คุณสะดวกให้สัมภาษณ์ตอนนี้มั้ย?
เด็กฝึกงาน: หมายถึงนิตยสารบริษัท ที่พนักงานต้องมีติดมือเหรอ?! โอ้มาย อะไรจะโชคดีปานนี้! งั้นประธาน Pearl ก็จะได้เห็นฉันด้วยสิ
นักข่าว: เอ่อ ฮ่าๆ... น่าจะใช่นะ งั้นคุณลองแนะนำตัวเองก่อนไหม
เด็กฝึกงาน: อื้มๆ ฉันชื่อ Jettstar โมเดลไรเดอร์รุ่น B ตอนนี้กำลังฝึกงานอยู่ที่ฝ่ายจัดส่ง สังกัดแผนกอีคอมเมิร์ซ
นักข่าว: ฉันสงสัยจังว่าทำไมตอนนั้นคุณถึงเลือกงานนี้?
เด็กฝึกงาน: เลือกเหรอ? ทำไมต้องเลือกด้วยล่ะ? เมคคาทรอนอย่างเราเนี่ย พอหลุดออกมาจากสายพานการผลิตปุ๊บ ก็ถูกจัดสรรงานให้เลยไม่ใช่เหรอ? อย่างพวกโมเดลไรเดอร์ก็มีหน้าที่ส่งของ โมเดลต่อสู้ก็รักษาความปลอดภัย ส่วนโมเดลอัจฉริยะก็ไปนั่งบริหาร แต่ตอนนั้นฉันก็แอบคิดนะว่าจะไปเรียนต่อ เผื่อจะได้หางานนั่งโต๊ะในออฟฟิศทำบ้าง แต่ว่าดอกเบี้ย "เงินกู้เพื่อการศึกษา" ขององค์กรมันสูงเกินไป... คุณก็รู้นี่ ปกติพอเมคคาทรอนออกจากโรงงานก็แบกหนี้ "เงินกู้ถือกำเนิด" กันมาแล้ว คิดๆ ดูก็เลยมาทำงานเลยดีกว่า
นักข่าว: แบบนี้นี่เอง งั้นมาคุยเรื่องงานของคุณกันบ้างดีกว่า ฝ่ายจัดส่งถือเป็นหนึ่งในแผนกหลักขององค์กร ใช่มั้ย?
เด็กฝึกงาน: แน่นอนอยู่แล้ว ออร์เดอร์ออนไลน์ทั้งหมดน่ะ เป็นหน้าที่ของฝ่ายเราที่ต้องเอาไปส่ง "จะเดินจนเท้าแตกก็ช่างมัน ต้องไม่ให้ลูกค้ารอนานแม้แต่วิเดียว" นี่คือคำขวัญของเรา
นักข่าว: ฟังดูแล้ว งานนี้ก็ดูกดดันไม่น้อยเลยนะ
เด็กฝึกงาน: ช่วงก่อนหน้านี้เจอแคมเปญลดราคาครั้งใหญ่ประจำปีเข้าไป เล่นเอาตึงมือไปเลย แต่ตอนนี้ก็เบาลงเยอะแล้ว วันหนึ่งทำงานแค่ 14 ชั่วโมงเอง แถมยังมีเวลาแอบอู้ด้วย อ๊ะ... ประโยคเมื่อกี้อย่าเขียนลงไปนะ
นักข่าว: แล้วเรื่องเงินเดือนและสวัสดิการล่ะ พอใจมั้ย?
เด็กฝึกงาน: เดี๋ยวๆ! อย่าทำฉันซวยสิ ฉันเซ็นสัญญาเก็บรักษาความลับเรื่องค่าจ้างไว้ด้วยน่ะ แล้วหัวหน้าก็บอกว่า เมคคาทรอนหนุ่มสาวอย่างพวกเรา อย่าไปมองแต่เรื่องเงินเดือน ให้มองเรื่องการสะสมประสบการณ์ให้มากเข้าไว้
นักข่าว: พอพูดถึงหัวหน้าแล้ว งั้นในเรื่องการ 'คนเก่าสอนคนใหม่' คุณคิดว่าเขาทำได้ดีหรือเปล่า?
เด็กฝึกงาน: ฉันว่าดีมากเลยนะ หัวหน้าให้ความสำคัญกับฉันสุดๆ เพื่อช่วยเพิ่มโอกาสให้ฉันผ่านช่วงทดลองงาน เขาก็เลยมักจะเลือกส่งพวกพัสดุที่หนักที่สุดและด่วนที่สุดมาให้ฉันทำตลอด และบางครั้งพอเสร็จงาน เขายังเลี้ยงชานมรสน้ำมันเครื่องด้วย
นักข่าว: พูดถึงรสชาติน้ำมันเครื่อง ทำให้ฉันนึกขึ้นได้เลย คุณคิดว่า องค์กรดูแลสวัสดิภาพพนักงานเมคคาทรอนเป็นยังไง? มีอะไรที่ต้องปรับปรุงมั้ย?
เด็กฝึกงาน: ดีหมดทุกอย่าง แต่ถ้าจะให้ปรับปรุง... ก็ขอให้ช่วยเพิ่มขีดจำกัดระยะเวลาทำงานของเมคคาทรอนอีกได้มั้ย? แบบนั้นฉันจะได้รับงานมากขึ้น แล้วก็จะได้ใช้หนี้ให้หมดเร็วขึ้น
นักข่าว: เอ่อ... แบบนี้มันค่อนข้างเฉพาะไปหน่อยนะ ไม่ลองคุยกับหัวหน้าแบบส่วนตัวดูล่ะ?
นักข่าว: เอาล่ะ คำถามต่อไปของฉันก็คือ...
เด็กฝึกงาน: เหวอ! คุยกับคุณเพลินจนลืมเลย! ออร์เดอร์นี้จะเกินเวลาแล้วเนี่ย ต้องรีบไปส่งด่วนจี๋แล้ว ไม่งั้นโดนหักโบนัสอีกแน่ บ๊ายบาย!