ศึกนักรบ Clara จักรกลอัจฉริยะ
นิยายแฟนฟิกชันจากงานรางดาวเฟสติวัล ที่เล่าเรื่องราวของ Clara ผู้นำพาเผ่าเมคคาทรอนต่อกรกับเผ่าออร์ค
ศึกนักรบ Clara จักรกลอัจฉริยะ
นิยายแฟนฟิกชันจากงานรางดาวเฟสติวัล ที่เล่าเรื่องราวของ Clara ผู้นำพาเผ่าเมคคาทรอนต่อกรกับเผ่าออร์ค
บทที่ 120 อาวุธอัลติเมต: หุ่นทำลายล้าง
"แนวป้องกันธารพิราบ... แตกพ่ายทุกด้าน"
ภายในห้องประชุมยุทธการ ความเงียบงันประดุจหมอกหนาเข้าปกคลุมทั่วทุกระแหง Clara ยังคงหันหลังให้กับนายพลเมคคาทรอนทุกนาย ราวกับผู้ส่งสารไม่เคยนำรายงานสนามรบมาส่ง แนวไหล่ของเธอเกร็งแน่นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคู่นั้นที่เคยส่องทะลุกลศึกของเมืองนับสิบแห่ง บัดนี้แดงก่ำยิ่งขึ้นจากความเหนื่อยล้า เธอกำลังทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง... สู่เขตใจกลางเมืองทวิมิติที่ถูกเปลวเพลิงจากการศึกแผดเผา
ศึกกลางเมืองอันโหดเหี้ยมเปิดฉากแล้ว ทหารออร์คบุกเข้ามาตามช่องโหว่ของกำแพงเมืองจากทุกทิศทาง พวกมันฉีกกระชากทุกกองกำลังที่ยังขัดขืนอยู่ตามทางจนเป็นชิ้นๆ นักรบเมคคาทรอนจำนวนมากเริ่มทิ้งหน้าที่และหลบหนี ขวัญกำลังใจของกองทัพรักษาเมืองใกล้จะสลาย ภาพเหล่านี้ทำให้ Clara นึกถึงวัยเยาว์ ทุกครั้งที่เธอกลับจากการออกไปเล่นข้างนอก คุณ Svarog มักจะบอกให้เธอนั่งพักข้างเตาผิงก่อนเสมอ เกล็ดหิมะที่ติดอยู่บนปลายนิ้วแดงก่ำจากความหนาวของเธอ เมื่อถูกความร้อนอบ ก็ละลายกลายเป็นหยดน้ำเล็กๆ ไหลลงมาตามซอกนิ้ว
และบัดนี้กองทหารของเธอ ก็กำลังละลายราวกับเกล็ดหิมะที่ตกใกล้กองไฟ
"สงครามจบสิ้นแล้ว... เราไม่ใช่ฝ่ายที่ได้รับความโปรดปรานจากจันทร์มายา" นายพล Pascal ทำลายความเงียบงันอันยาวนาน ฝ่ามือโลหะอัลลอยอันหนักอึ้ง กดลงบนขอบโต๊ะจำลองยุทธการ ก่อนจะปัดเครื่องหมายสีน้ำเงินชิ้นสุดท้าย ที่สื่อถึงกองกำลังรักษาเมืองบนแนวรบให้ล้มลง "ผู้บัญชาการสูงสุด การดำรงอยู่คือตรรกะที่อยู่เหนือสิ่งใด ฉันขอเสนอให้เริ่มใช้แผนสุดท้าย เพื่อรักษาเชื้อไฟของอารยธรรมไว้ในโลกในภาพวาด"
รอบโต๊ะจำลองยุทธการ ดวงตาของนายพลเมคคาทรอนที่เหลือกะพริบถี่รัว พวกมันกำลังใช้ระบบประมวลผลจำลองสถานการณ์ด้วยความเร็วสูง เสียงเครื่องจักรอึมครึมก้องไปทั่วห้องประชุม ผลลัพธ์ของมันคล้ายจะชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด Clara หันกลับมา ดวงตาสีแดงสดของเธอ กวาดผ่านใบหน้าไร้อารมณ์ของนายพลเมคคาทรอนทุกคนในที่นี้ ก่อนจะหันไปมองที่นายพล Pascal
"นายพล Pascal" น้ำเสียงของ Clara ไม่มีวี่แววสั่นไหวแม้แต่น้อย มีเพียงความนิ่งสงบจนเกือบจะดูอำมหิต "จันทร์มายาไม่เคยสัญญาถึงชัยชนะกับใคร มันเพียงส่องแสงให้ผู้ที่เลือกสู้เท่านั้น"
"ท่านผู้บัญชาการ จะให้พวกเราทั้งหมดกลายเป็นภูตธุลีรึไง?" นายพลหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้นทนไม่ไหว
ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง นายพลทั้งหลายมองหน้ากันไปมา มีเพียงเสียงระเบิดที่ดังแว่วมาจากที่ห่างไกลผ่านกระจกกันกระแทก
Clara ตรงไปที่โต๊ะจำลองยุทธการ ปลายนิ้วของเธอลูบไล้ผ่านเหล่าตัวหมากสีน้ำเงิน ที่ล้มระเนระนาดอย่างแผ่วเบา จนกระทั่งสัมผัสโมเดลมหึมาชิ้นหนึ่ง ที่แต่เดิมเป็นเพียงอุปกรณ์ประกอบฉากของงานเฟสรางดาวเท่านั้น ผู้บัญชาการสูงสุดที่นำกองทัพเมคคาทรอนด้วยร่างกายมนุษย์คนนี้ กลับเผยรอยยิ้มบางๆ ที่หาได้ยากยิ่ง
"เข้าใจแล้ว ฉันรู้แล้วว่าทำไมคุณถึงส่งฉันมาที่นี่ เทพหรรษา" Clara พูดเบาๆ
...
Clara ออกคำสั่งยุทธการครั้งสุดท้าย กล่าวว่าเธอได้กุมกุญแจสำคัญในการพลิกสถานการณ์ไว้แล้ว แต่ต้องการให้นายพลเมคคาทรอนทั้งหลายยึดมั่นในแนวรบอีกสามชั่วโมง หลังจากปิดประชุมยุทธการ เด็กสาวก็เดินกลับไปที่หน้าต่าง หลับตาลงและเริ่มอธิษฐาน:
"โครงสร้างมหึมาที่เคยถูกขับเคลื่อนโดย 'ทำลายล้าง' บรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของเผ่าเมคคาทรอน อาวุธศักดิ์สิทธิ์ผู้แยกผืนดินและยกขุนเขา ข้าขออภัยโทษในบาปแห่งโทสะของเจ้า ณ ที่แห่งนี้ และขอเรียกขานเจ้าด้วยนามที่แท้จริง..."
"Engine of Creation!"