ปฏิบัติการ: น้อง Sparxie สุดคิวต์!
ใครบอกว่าไลฟ์สตรีมกู้โลกไม่ได้? (ทำได้จริงๆ นะ)
ปฏิบัติการ: น้อง Sparxie สุดคิวต์!
บทละครเวทีที่เหล่านักแสดงแต่งต่อๆ กันมา ได้บรรยายถึงแง่มุมหนึ่งของสงครามตกปลาล่าความโลภ จากมุมมองที่แตกต่างกัน หลังจากจบการแสดงต่อสาธารณะ ผู้แต่งที่ได้ยอดขายตั๋วน้อยที่สุด จะต้องรับผิดชอบหน้าที่ไล่ล่า และทวงต้นฉบับจากหัวหน้าคณะนักแสดง ในช่วงหนึ่งปีข้างหน้า
บรรยาย: จะขับเคลื่อนเรือพาเหรด ให้แล่นไปบนมหาสมุทรแห่งพลังปรารถนาได้ยังไงกันล่ะ?
บรรยาย: แต่มีคนคนนึง ที่ไม่จับอาวุธ และก็ไม่ยอมเสียสละด้วย ใช้การจับตามองของทุกคนเป็นฟืน เพื่อจุดประกายปาฏิหาริย์แห่งการเริ่มต้น
เปิดม่าน: เวทีถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งซ้ายคือห้องไลฟ์สตรีม ฝั่งขวาคือ 'ที่นั่งผู้ชม' ที่กำลังคอลไมค์
สปาร์กลี่ A: ดูสิ Sparxie ที่เจิดจรัสล่ะ
สายตานับหมื่นนับพัน จับจ้องไปที่หน้าจอเดียว
การจับตามองของเหล่าผู้ติดตาม จะกลายเป็นเส้นทางเดินเรือแห่งดวงดาว!
สปาร์กลี่ B: เรือขนมหวาน เธอไม่ได้ติดตั้งปืนใหญ่ซะงั้น
และไม่ได้สวมเกราะหนักอีก
ทำไมถึงแล่นออกไปในห้วงสูญได้ล่ะ?
Sparxie (เสียงดัง): ก็เพราะยอดติดตาม ยอดไลก์ แล้วก็คอมเมนต์ที่ไหลรัวๆ นั่นไง...
พลังปรารถนาดั่งเกลียวคลื่น ผลักดันเรือให้แล่นออกไป!
(หมายเหตุ: หมายความว่าไง? ห้องไลฟ์สตรีมของน้อง Sparxie มีบรรยากาศแบบนี้เหรอ?)
Sparxie มุ่งไปข้างหน้า
Sparxie: สปาร์กลี่ที่รัก ขอดูมือหน่อย...
สปาร์กลี่ A (ซาบซึ้ง): พอเธอเรียกแบบนั้น เสียงของเธอใสกิ๊งเหมือนกระดิ่งเงินเลย
(หมายเหตุ: ขำจะแย่)
สปาร์กลี่ B: ดูสิ พลังปรารถนากำลังพรั่งพรูไม่ขาดสาย
รอยยิ้มของเธอทำให้ฉันไม่กลัวอีกต่อไป
ความตื่นตระหนกจางหาย กลายเป็นความคาดหวัง
คนเขลาขอมอบบทนำอันงดงามที่สุด ก่อนการต่อสู้ครั้งสุดท้าย!
(หมายเหตุ: น่าอายชะมัด)
ภาพฉายชิงช้าสวรรค์ลอยขึ้น Sparxie และเหล่าสปาร์กลี่เต้นรำรอบมัน
Sparxie & เหล่าสปาร์กลี่ (ร้องพร้อมกัน): วงล้อหมุนๆ นั่นคือเสียงสะท้อนของโชคชะตา
จันทร์มายาปรายตามอง คือความเมตตาจากหมู่ดาว
ความโลภเอ๋ย เจ้าห้วงลึกที่ไม่มีวันอิ่ม...
Sparxie: "เทศกาลดอกไม้ไฟ" มาแล้ว... ขอประกาศสงครามมา ณ ที่นี้!
เหล่าสปาร์กลี่: ประกาศสงคราม! ประกาศสงคราม!
ปิดม่าน
ท้องอิ่มแล้วก็อารมณ์ดี จะดูน้อง Sparxie คนนี้ไปจนแก่เลย!
(หมายเหตุ: เพลาๆ เรื่องดูไลฟ์สตรีมบ้างเถอะ!)