ทำลายไข่มุกเป็นสัญญาณ!
สคริปต์ละครเพลงที่ถูกเติมสีตีไข่ สรรเสริญวีรกรรมในการรบของ Pearl (ไม่ได้รับเงินขององค์กร) ในสงครามความโลภ
ทำลายไข่มุกเป็นสัญญาณ!
บทละครเวทีที่เหล่านักแสดงแต่งต่อๆ กันมา ได้บรรยายถึงแง่มุมหนึ่งของสงครามตกปลาล่าความโลภ จากมุมมองที่แตกต่างกัน หลังจากจบการแสดงต่อสาธารณะ ผู้แต่งที่ได้ยอดขายตั๋วน้อยที่สุด จะต้องรับผิดชอบหน้าที่ไล่ล่า และทวงต้นฉบับจากหัวหน้าคณะนักแสดง ในช่วงหนึ่งปีข้างหน้า
เปิดม่าน ผู้บุกเบิกและ Oroboros กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ผู้บุกเบิกเริ่มแสดงท่าทีเหนื่อยล้า
บรรยาย: เหล่าผู้วิงวอนจู่โจมอยู่นานแต่ก็ไม่สำเร็จ ซากเทพของความโลภดูเหมือนจะไม่มีวันพ่ายแพ้ หรือว่าการเดินทางของเรือกอนโดลา จะต้องจบลงเพียงเท่านี้แล้ว?
ผู้บุกเบิก:
ขนาดรวบรวมผู้ก้าวเดินจาก Path ทั้งสี่มาแล้ว
ก็ยังสั่นคลอนซากของเทพดาราได้ยาก
พวกเราควรจะทำยังไงต่อไปดี?
Oroboros:
ใช้ร่างมนุษย์ธรรมดา มาท้าทายอสูรโบราณงั้นเหรอ
ความกล้าของพวกแกช่างน่าขำ
บาร์จะบรรเลงเพลงส่งวิญญาณ ให้ความตายของแก
จงกลายเป็นสารอาหาร ในท้องของข้าซะเถอะ เจ้ามดปลวกเอ๋ย!
ความโลภอ้าปากกว้าง กลืนผู้บุกเบิกเข้าไปข้างใน ไฟดับทั้งเวที
ไม่กี่วินาทีต่อมา สปอตไลต์สว่างขึ้น Pearl ขึ้นเวที
Pearl:
ราชาแห่งอำพันได้แผ่กระจายร่างเทพของเขา
เพื่อให้แสงแห่งอนุรักษ์ สาดส่องไปทั่วผืนปฐพี
Pearl ชูหินศิลาแห่งอนุรักษ์ในมือขึ้น
Pearl:
เลือดเนื้อของความโลภ ทำให้ผู้คนบ้าคลั่ง
ผู้บริหารจะไม่ยอมให้โศกนาฏกรรม ซ้ำรอยอย่างเด็ดขาด
ฉันจะทุบหินศิลาก้อนนี้ให้แตกสลาย
เพื่อสร้างกำแพงที่ไม่มีวันถูกทำลายขึ้นมา
Pearl ทุบหินศิลาในมือจนแตก แสงไฟสว่างขึ้นในปากของความโลภ ปากของอสูรร้ายอ้าออก ผู้บุกเบิกกระโดดออกมาอย่างไร้รอยขีดข่วน ไฟแฟลชสีทองหมุนวน พร้อมกับเปิดเพลงธีมขององค์กร
ผู้บุกเบิก:
ขอบคุณนะ พันธมิตรจากองค์กร
ความซื่อสัตย์ของคุณบริสุทธิ์ยิ่งกว่าทองคำ
การปกป้องของคุณ จะนำชัยชนะครั้งสุดท้ายมาให้ผู้วิงวอน
Pearl:
ขอใช้การต่อสู้ครั้งนี้เป็นรอยพู่กันแรก
เพื่อวาดอนาคตที่มีแต่ความสงบสุขและความรุ่งเรือง
จงชักใบเรือแห่งพันธมิตร... ให้กลับมาผงาดขึ้นอีกครั้ง!
ปิดม่าน ผู้บุกเบิกกลับเข้าสู่การต่อสู้ Pearl ชูพู่กันขึ้น โดยมีเกลียวคลื่นสีฟ้าซัดสาดอยู่เบื้องหลัง
(หมายเหตุ: โรคจากอาชีพในนครพันดาราของเธอกำเริบอีกแล้วนะ! จำไว้ให้ดี องค์กรไม่ได้ให้สปอนเซอร์พวกเราเลยสักเครดิตเดียว!)