จดหมายจาก: ผู้ละทิ้งเส้นทาง
จดหมายอำลาจากผู้ละทิ้งเส้นทาง "ประสาน" ที่ได้เล่าถึงการก่อจลาจล ผ่านบทบัญญัติของนักโทษ
จดหมายจาก: ผู้ละทิ้งเส้นทาง
คุณ Gopher Wood:
ฉันกำลังจะเล่าเรื่องราวฉากหนึ่งให้คุณฟัง เกี่ยวกับจังหวะว่างในบทเพลงอันไม่มีที่สิ้นสุดของ Constantina นักร้องประสานเสียงแห่ง "โรงละครสรรพเสียง"
ในเวลานั้น คุณได้ส่งเงาอันร่มเย็นออกไปปกป้องผู้เดินทางที่หลงทาง แต่พวกเขากลับพยายามใช้ท่วงทำนองที่ผิดเพี้ยน แทนที่บทเพลงสรรเสริญประสาน ถึงขั้นก่อความไม่สงบต่อต้านผู้ช่วยเหลือโดยไม่ลังเล หลังจากผ่านความทุกข์ยาก ในที่สุดพวกเราก็ชำระเสียงรบกวนให้บริสุทธิ์ได้ แต่คุณกลับสูญเสียร่างกายไปเพราะเหตุนั้น ถูกลงโทษจากตระกูลหลัก และฉันเองก็สูญเสียหลายสิ่งท่ามกลางกองเพลิงครั้งนั้น ฉันอยากบอกลาคุณแล้วก้าวสู่การเดินทางสักการะร่องรอยศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้า โดยไม่เคยนึกเลยว่าจะได้เป็นสักขีพยานของชะตากรรมสุดท้ายของผู้ทรยศเหล่านั้น
ไม่ต่างกับนักโทษคนอื่นๆ พวกเขาถูกพรากร่างกายภายใต้การปรับจูนของตระกูลหลัก กลายเป็นความปรารถนาที่ไร้ซึ่งความต้องการ เนื้อหาที่ไร้ซึ่งจุดยืน ความเชื่อที่ไร้ซึ่งศรัทธา ความคิดอันบริสุทธิ์ที่สุดของพวกเขา ถูกแยกชิ้น ถูกแบ่งส่วน กลายเป็นบทเพลงหลายท่อน วจนะหลายวรรค และคำประกาศิตหลายประการ... ถูกผนวกเข้าไปใน "คำประกาศิตแรกเริ่ม" อันยิ่งใหญ่ไพศาลของเทพเจ้า ถักทอเข้ากับบทขับขาน และถูกโอบอุ้มด้วยเสียงประสานอันไร้ที่สิ้นสุด
ในระหว่างการเดินทาง ฉันได้บังเอิญพบร่องรอย "โรงละครสรรพเสียง" หมู่ดวงดาวเคลื่อนตำแหน่ง สรรพเสียงขับขานพร้อมกัน หมื่นพันมโนคติร่ายรำด้วยความยินดี เคียงข้างบทสรรเสริญ Constantina ท่ามกลางเหล่าผู้ขับขาน แต่ถึงแม้จะกลายเป็นหุ่นเชิดไปแล้ว เหล่านักโทษก็ยังไม่ยอมใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ เพื่อป่าวประกาศเสียงประสาน พวกเขาใช้ความคิดที่เหลืออยู่ ก่อการจลาจลครั้งสุดท้าย: "บทบัญญัติ" ที่ชื่อว่า "เสรีภาพ" เหล่านั้น ได้ก้าวไปตามจังหวะเดียวกัน แต่เพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น เจตจำนงของนักโทษนับหมื่นพัน ผู้ถูกกักขังและรับคำสั่งสอนในบทเพลงสรรเสริญตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน กลับทำให้เกิดเสียงผิดเพี้ยนภายในบทเพลงขึ้นชั่วขณะ และฉันจำต้องยอมรับว่า... ความซาบซึ้งที่เสียงผิดเพี้ยนเพียงชั่วขณะนี้นำพามาให้ กลับมากมายยิ่งกว่าความซาบซึ้งที่ได้รับจากเสียงขับขานทั้งมวลเสียอีก
แต่นั่นเป็นเพียงแค่ชั่วขณะ เสียงเครื่องสายกลบเสียงโน้ตที่ไม่ประสานกัน บทบัญญัติและเจตจำนงสุดท้ายของเจ้าของพวกมัน ได้ถูกลบเลือนไปในพริบตา พวกเขาได้รับการปลดปล่อยที่เฝ้าฝันมาเนิ่นนาน ทว่าบทเพลงสรรเสริญกลับหลงเหลือจังหวะที่ว่างเปล่าเอาไว้ตราบนิรันดร์
และนั่นอาจเป็นช่องโหว่บน Path ที่เราก้าวเดิน
ตระกูลหมกมุ่นอยู่กับสรวงสวรรค์แห่งความกลมกลืนของจักรวาล แม้หนามที่อยู่ทั่วทุกแห่งหนจะทิ่มแทงเท้าทั้งสองข้าง พวกเขาก็ยังคงซาบซึ้งจนน้ำตาไหลให้กับความรักอันยิ่งใหญ่ของตน ท่ามกลางความเจ็บปวดที่ชวนสั่นสะท้าน หากความเชื่อทั้งหมดได้รับการยอมรับจากใน "คำประกาศิตแรกเริ่ม" เสียงจอแจที่ได้รับการยอมรับให้เป็นเสียงที่ถูกต้องเหล่านี้ อาจนำพามาซึ่งผลกระทบที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าที่พวกเขาคาดการณ์ไว้เสียอีก
ฉันมาที่นี่เพื่อบอกลาคุณ แม้ว่าเราจะได้บอกลากันไปแล้วตอนที่ออกจาก Penacony แต่ตอนนั้นเรายังคิดว่าจะได้พบกันอีกครั้งบน Path แห่งการประสาน
ฉันยังคงซาบซึ้งในคำชี้แนะของคุณ แต่ว่าตอนนี้ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นอีกแล้ว