ออกเดินทางอีกครั้ง หลังจากสิ้นเสียงหัวเราะ
ณ สุดขอบโลก เทพดาราที่ "ดับสูญแล้ว" ทั้งสองได้มายืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน... "จะใช้เลเซอร์มาจำลอง ภาพฉายของขบวนรถไฟยังไง?" "เชื่อใจฝ่ายจัดแสง เชื่อใจฝ่ายศิลป์บนเวที ของนักแสดงสิ..."
ออกเดินทางอีกครั้ง หลังจ ากสิ้นเสียงหัวเราะ
บทละครเวทีที่เหล่านักแสดงแต่งต่อๆ กันมา ได้บรรยายถึงแง่มุมหนึ่งของสงครามตกปลาล่าความโลภ จากมุมมองที่แตกต่างกัน หลังจากจบการแสดงต่อสาธารณะ ผู้แต่งที่ได้ยอดขายตั๋วน้อยที่สุด จะต้องรับผิดชอบหน้าที่ไล่ล่า และทวงต้นฉบับจากหัวหน้าคณะนักแสดง ในช่วงหนึ่งปีข้างหน้า
บรรยาย: ในฉากสุดท้ายของสงครามตกความโลภ ผู้วิงวอนต่างก็งัดความสามารถของตัวเองออกมา แต่ "ปิติสุข" รู้ดีว่าแค่พละกำลังอย่างเดียว ไม่อาจล่อให้ผู้กระหายแห่งโลกมาติดเบ็ดได้... จึงต้องมอบภาพสุดตระการตาที่ไม่เคยมีมาก่อน นั่นก็คือปาฏิหาริย์ของการฟื้นคืนชีพ
บรรยาย: ด้วยเหตุนี้ ในรอยแยกของม่านการแสดง เทพจึงกลายเป็นลำแสงพุ่งตรงออกไปนอกสุดขอบโลก
เปิดม่าน: ลำแสงฉายภาพบนเวที จำลองภาพท้องฟ้าพร่างดาว Aha ยืนอยู่บนเวทีคนเดียว
"ปิติสุข" Aha (ปรบมือหัวเราะ): ไร้เสียงหวูดรถไฟ ไร้รอยเท้านักเดินทาง
อา ช่างเป็นจักรวาลที่อ้างว้างเสียจริง!
ควรไปในที่ที่ไกลแสนไกล เรียกเพื่อนเก่ากลับมาสักคน
ไกลกว่าสุดขอบโลก ณ จุดเริ่มต้นที่กิ่งก้านสาขาเกี่ยวพัน
แสงไฟหรี่ลง Aha เดินไปที่ต้นไม้ประกอบฉากที่ยกตัวสูงขึ้น
"ปิติสุข" Aha: นักเดินทางที่กำลังสัปหงกเอ๋ย ตื่นเถิด!
แผนที่ดวงดาวของท่านฝุ่นเกาะแล้ว รถไฟของท่านขาดเป็นสองท่อนแล้ว
แต่ผู้ชมกลับรอดูกลอุบายอันน่าทึ่ง!
มาสิ มาร่วมแสดงละครเวทีด้วยกันอีกสักครั้ง
ทำให้อสูรร้ายนั่น กลืนเบ็ดชิ้นสุดท้ายของมันลงไป
Akivili เดินขึ้นมาบนเวที
"บุกเบิก" Akivili (ลืมตา): เราได้ยินแล้ว
มีคนกำลังเรียกชื่อของเราอยู่นอกโลก
จักรวาลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ไม่เคยขาดรอยเท้าของผู้มาเยือนนิรนาม
แต่ผู้ที่ทำให้ท่านต้องมาเชิญด้วยตัวเอง... คงจะมีเพียงเราเท่านั้น
"ปิติสุข" Aha: ใช่เลย สีหน้าแบบนี้แหละ!
ผู้ชมที่โง่เขลาทั้งหลาย... โปรดจับตาดู และตั้งตารอ
ตอนนี้ สองเทพดาราที่ "ดับสูญไป" ได้มายืนเคียงบ่าเคียงไหล่กันแล้ว
"บุกเบิก" Akivili: มันคือเสียงที่หลงเหลืออยู่ หรือเป็นเถ้าถ่านที่มอดดับไปนานแล้ว?
"ปิติสุข" Aha (หัวเราะเสียงดัง): มันคือการทำให้ผู้กลืนกิน กลายเป็นแดนร้างที่ถูกบุกเบิก!
ไฟสว่าง เลเซอร์จำลองภาพรถไฟพุ่งทะลุภาพฉายอสูรยักษ์ ทั้งสองคนยืนอยู่กลางเวที และโค้งคำนับให้ผู้ชม
"บุกเบิก" Akivili: มาเถิด เรามาเต้นรำกันอีกครั้ง
"ปิติสุข"Aha & "บุกเบิก" Akivili: ทุกสิ่งจบลงท่ามกลางเสียงหัวเราะ
และจะเริ่มต้นท่ามกลางเสียงหัวเราะเช่นกัน!
ปิดม่าน
มีโน้ตเขียนไว้ว่า: "มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?... ช่างเถอะ จินตนาการก็สำคัญเหมือนกัน"