เป็นอีกครั้งนึงในสิบทิศสะท้อนโลกแห่งกฎ ที่เธอเฝ้ามองดูโชคชะตาที่ซ้อนทับกัน เหมือนตาข่ายลูกปัดที่ส่องประกายระยิบระยับ ด้วยเหตุและผลอันไม่มีที่สิ้นสุด

"เธอเห็นอะไร?"
อาจารย์เคยเอ่ยถามเธอเช่นนั้น

ผู้พยากรณ์บางคน มองเห็นความเล็กจ้อยของตัวเอง และไม่เชื่ออีกต่อไปว่า พลังของมนุษย์จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้
บางคนมองเห็นแนวโน้มที่สำคัญในอนาคต จึงพยายามหาทางออกที่ดีที่สุด เพื่อไปตามแนวโน้มนั้น

ในขณะนั้นเอง เด็กสาวจ้องมองเข้าไปในโลกแห่งกฎ เธอเห็นความมืดมิดที่ไร้ขอบเขต นั่นคืออนาคตที่ถูกกำหนดเอาไว้นานแล้ว
และเธอก็ยังเห็น "แสงดาว" เช่นกัน... ความเป็นไปได้เล็กน้อยเหล่านั้น ยังไม่ถูกสายตาของเทพเจ้ากลืนกิน

แสงดาวนั้น เคยเล็ดลอดผ่านมือของเธอไป เหลือทิ้งไว้เพียงราตรีนิรันดร์ให้กับ Fanghu
เธอยังเคยคว้าตัวแปรที่เลือนราง เพื่อพลิกโชคชะตาของ Yuque

"ที่ทางตันถูกเรียกว่าทางตัน ก็เพราะไม่มีใครกล้าฝ่าฝืนโชคชะตา"
เธออยากได้คำตอบของตัวเอง แม้จะต้องก้าวเข้าสู่อันตราย ที่โชคชะตากำหนดไว้ก็ตาม...

"ฉันมองเห็นอะไรนั้น ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือฉันทำอะไรได้บ้างต่างหาก"